Technika rozcierania

Rozcieranie wykorzystuje się przede wszystkim w masażu stawów, a w tym wiązadeł i torebek stawowych. Stosuje się także w masażu mięśni, tkanek mięśniowo ścięgnistych, powięzi i rozcięgien. Szczególną uwagę zwraca się zawsze na rozcieranie miejsc, gdzie brzuśce mięśniowe przechodzą w ścięgna oraz na miejsca przyczepów mięśniowych. Stawy rozciera się zwykle po uprzednim wymasowaniu odcinka dystalnego, a przed ćwiczeniami biernymi. Jeżeli celem rozcierania jest usunięcie ze stawu wysięku lub krwiaka, wówczas w pierwszej kolejności dokonuje się masażu odcinka powyżej chorego stawu, następnie rozciera się sam staw, po czym powtórnie masuje się okolicę na d stawem. Postępowanie takie ułatwia usunięcie ze stawu zbędnych substancji.

CEL TECHNIKI:

  • ułatwianie i przyspieszenie wchłaniania obrzęków, wysięków pozapalnych, krwiaków pourazowych (dot. zarówno tkanki mięśniowej jak i stawów)
  • likwidowanie stwardnień mięśniowych różnego pochodzenia, zgrubień torebek stawowych oraz blizn i zrostów, również po zabiegach operacyjnych (po wygojeniu rany)
  • zwiększenie elastyczności mięśni, ścięgien oraz całego aparatu więzadłowo-stawowego
  • rozgrzanie stawów i ścięgien przed wzmożonym wysiłkiem fizycznym (w masażu sportowym jako uzupełnienie rozgrzewki)

TECHNIKA ZABIEGU:

Rozcieranie wykonuje się najczęściej nasadą dłoni lub opuszkami ruchami energicznymi, prostolinijnymi bądź częściej kolistymi i spiralnymi. Ruchy koliste wykonuje się miejscowo (np. w miejscu przyczepu mięśniowego czy rozcieraniu małych stawów), a ruchy spiralne polegają na obrotowym przesuwaniu rąk wzdłuż masowanego odcinka ciała. Ręce masażysty uciskają z taką siłą, aby nie ślizgały się po powierzchni skóry, przesuwały ją do tkanek położonych głębiej, tworząc wyraźny fałd skórny. Stawy na ogół rozciera się ruchami kolistymi. Wszystkie ruchy w rozcieraniu można w razie potrzeby wykonywać w sposób wspomagany, czyli z obciążeniem przy pomocy drugiej ręki, wzmagając w ten sposób ucisk na masowane tkanki.

RUCHY:

1. Rozcieranie prostolinijne lub spiralne nasadą dłoni - ułożenie rąk podobne jak w głaskaniu, czyli ręka masująca jest wzdłuż włókien mięśniowych bądź poprzecznie do nich, palce nieco uniesione ślizgają się tylko po powierzchni skóry, natomiast największy docisk przypada na nasadę dłoni, czyli okolice poniżej stawu nadgarstkowego. W ruchu wspomaganym obciążenie drugą ręką przykłada się w poprzek pierwszej, w okolicy nadgarstk.

2. Rozcieranie prostolinijne, spiralne bądź koliste opuszkami palców 2-5 - nadgarstek wyraźnie uniesiony, stawy śródręczno-paliczkowe i międzypaliczkowe lekko zgięte, ręka ustawiona wzdłuż masowanych włókien. Palce ręki masującej zwykle są złożone, choć czasami się rozstawia się je, np. przy rozcieraniu przestrzeni międzyżebrowych czy międzykostnych w śródstopi i śródręczu. Obciążenie przekłada się palcami 2-5 ręki na grzbietową powierzchnię paliczków dalszych ręki masującej.

3. Rozcieranie prostolinijne lub spiralne kłębami kciuków - wykorzystuje się na małych powierzchniach bez wspomagania. W tym ruchu pozostałe części ręki nie mają styczności z masowaną powierzchnią.

4. Rozcieranie prostolinijne, spiralne lub koliste opuszkami kciuków - bardzo efektywny ruch, szczególnie w przypadku małych stawów, powierzchni podeszwowej stopy i dłoniowej ręki, a także okolic kręgosłupa. Kciuki w tym ruchu wyprostowane zarówno w stawach śródręczno-paliczkowych, jak i międzypaliczkowych.

5. Rozcieranie prostolinijne i spiralne nasadą dalszą paliczków bliższych zgiętych palców 2-5, aż do zamknięcia pięści (kciuk znacznie odwiedziony). Ruch ten może być bolesny, dlatego stosuje się go na silne rozwiniętych mięśniach, głównie w masażu sportowym.

Komentarze:

Mapa Strony Subskrybuj RSS Polityka prywatności

Copyright © 2002 - 2019 Akademia Masażu SPA